φρουτοσαλάτα

Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ!

2006-10-16T18:41:00.000-07:00

Ο πολύς κόσμος λέει βλακείες.
Πιστεύει ότι οι όμορφες γυναίκες δεν έχουν ανασφάλεις και κόμπλεξ και τις διακρίνει η υπεροψία.
Και όλο αυτό ξεκινάει από το σκεπτικό τους ότι είναι όμορφες πάντα, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες που είναι όμορφες περιστασιακά.
Σαφέστατα υπάρχουν και γυναίκες όμως που ήταν όμορφες σε κάποια φάση τη ζωή τους: μερικές ήταν καρακαλόνες στο λύκειο και στα τριάντα έγιναν μπουχέσες, άλλες ήταν ένα μάτσο χάλια στην εφηβεία τους και μόλις ενηλικιώθηκαν μετά μεταμορφώθηκαν σε σταρ ελλάς και άλλες βέβαια που ήταν μόνο όμορφες στα 4 τους χρόνια- το πιο τραγικό στην όλη υπόθεση.
Πιστεύω ότι οι περισσότερες από τις όμορφες, είναι ντροπαλές. Συχνά μάλιστα τους κάνει τρομερή εντύπωση το γεγονός ότι τις θεωρούν όμορφες, ειδικά όταν κυκλοφορούν απεριποίητες, ασουλούπωτες κτλ.
Την αρχική τους λοιπόν έκπληξη, στο "Καλά ε...είσαι όμορφη", τη διαδέχεται ένα συγκαταβατικό χαμόγελο. Δεν μπορούν να πουν σε όσους τις χαρακτηρίζουν έτσι ότι δεν το πιστεύουν, γιατί κάτι τέτοιο θα ακουγόταν προσποιητό.

WITHOUT U I'M NOTHING

2006-03-29T10:18:00.000-08:00

afto mwra mou einai to apolyto tragoudi xwrismou apo tous placebo

WITHOUT U I'M NOTHING

Strange infatuation seems to grace the evening tide
I'll take it by your side
Such imagination seems to help the feeling slide
I'll take it by your side
Instant correlation sucks and breeds a pack of lies
I'll take it by your side
Over saturation curls the skin and tans the hide
I'll take it by your side

Tick, tock x3
Tick, tick, tick, tick, tick, tock

I'm unclean a libertine
And every time you vent your spleen
I seem to lose the power of speech
You're slipping slowly from my reach
You grow me like an evergreen
You've never seen the lonely me at all

I...
Take the plan, spin it sideways
I...
Fall

Without you, I'm nothing
Without you, I'm nothing
Without you, I'm nothing

Take the plan, spin it sideways
Without you, I'm nothing at all

POLLA FILIA APO THN KSWTIKIA PAPAYA!
KAI AFIERWMENO ENNOEITAI...!

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΗΣ PAPAYA- PAPAY-ARIWN

2006-03-28T05:10:00.000-08:00

Εγώ η γλυκιά και ξωτικιά παπάγια, με τιμή, υπερηφάνεια και χαρά, απονέμω τα δικά μου 6 βραβεία.
Οι υποψήφιοι και υποψήφιες ήταν πολλοί.
Ο ανταγωνισμός τεράστιος.
Για άλλη όμως μια φορά τα κατάφερα, και κέρδισα έτσι με το σπαθί μου το χαρακτηρισμό της αντικειμενικής- κάτι δηλαδή σαν το βραδινό δελτίο του STAR- γκόμενας.
Ανοίξτε τα ματάκια σας και διαβάστε παρακάτω.
Υποσημείωση: Χέστηκα για οποιαδήποτε διαφωνία σας σχετικά με τα αποτελέσματα.
- Βραβείο καλύτερου γονατίσματος απονέμεται ομόφωνα στην Άννα Βίσση γιατί τη στιγμή της κορύφωσης της ερμηνέιας της του "Everything", σκούπισε με το λαμέ παντελόνι- κοστούμι για ριμέικ του Ταμτάκου- την πίστα του Βοτανικού- ναι αυτού του κέντρου που λειτουργεί χωρίς άδεια.
- Βραβείο καλύτερου ντυσίματος στο στιλίστα της Έλενας Παπαρίζου Αλ Γκίκα- μα είναι δυνατόν αυτή η γκόμενα να έχει την ηλικία μου και να της φοράνε ρούχα που ταιριάζουν σε 35άρα; Τι να πω, ώρες ώρες απορώ με την ίδια- άλλες φορές φαίνεται τόσο όμορφη, και άλλες σαν τρεβέλι στη Συγγρού.
- - Βραβείο καλύτερου μπαλκονιού με θέα παίρνει η Αννέτ Αρτάνι. Τα φουστάνια που φοράει, έχουν πάντα αββυσαλέο ντεκολτέ και δημιουργούν σε όλα τα αρσενικά της Ελλάδας, τώρα πια και της Κύπρου μιας και θα την εκπροσωπήσει στη Eurovision, ονειρώξεις ότι της κάνουν Ισπανικό. Η φωνή της όμως, που δεν έχει υποστεί καμία πλαστική επέμβαση, με κάνει να της συγχωρώ την επδιειξιομανής φύση της.
- Βραβείο καλύτερης ατάκας στον Σάκη Ρουβά. Ναι σιγά, όταν απαντάς σε κάθε ερώτηση που σου κάνουν με ένα τεράστιο χαμόγελο διαφήμιση του οδοντιάτρου και της οδοντόκρεμάς σου, δεν αφήνεις σε κανέναν να πιστέψει ότι το IQ σου δεν φτάνει εκείνο του ραδικιού. Θα έρθει όμως η στιγμή που θα θελήσεις να διαψεύσεις όσους σε λένε ηλίθιο, αλλά αυτό θα γίνει μεταθάνατον, όταν πια θα έχει δει τα ραδίκια ανάποδα.
- Βραβείο καλύτερου βιντεοκλίπ στο "Νόημα" της Πέγκυς Ζήνα και στον Κωνσταντίνο Ρήγο. Η Πέγκυ σε ένα λευκό δωμάτιο να χτυπιέται στους τοίχους, να φοράει γυαλιά ηλίου ray ban, να της πετάνε νερό κτλπ. Σιγά την υπέρβαση. Βάλε χρυσέ μου την Πέγκυ κου- ζήνα να μαγειρεύει, να καθαρίζει φασολάκια, να στρώνει τραπέζι και το κέρδισες το παιχνίδι.
- Βραβείο καλύτερης μίμου στην Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Και αυτό γιατί η πραγματική νικήτρια, από το "Dream Show" Όλγα made in Κέρκυρα, δεν θα μπορέσει να πάει για να το παραλάβει, γιατί είναι σε ανταγωνιστικό κανάλι και δεν την αφήνει η παραγωγή. Ρε παιδιά ίδιες δεν είναι; Μα μην τρελαθούμε τελείως.

Η PAPAYA ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΟΙΗΣΗ

2006-03-23T05:35:00.000-08:00

Όταν διαβάζω αυτό το ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη, κλαίω...

ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Έρχεται φέτος κουρασμένη
η Άνοιξη
(να) κουβαλάει τόσα χρόνια
τα λουλούδια πάνω της

Σκοτεινοί άνθρωποι
στις γωνιές την παραμονεύουν
για να την τσακίσουν

Αυτή όμως
με κρότο
ανάβει ένα- ένα
τα λουλούδια της
στα μάτια τους τα ρίχνει
(για) να τους στραβώσει

Ο ΟΡΕΣΤΗΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΑ ΣΕ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΤΥΨΕΙΣ...

2006-03-22T05:47:00.000-08:00

O Orestis apantaei sto xtesino mou post:

Ναι τον ερωτεύτηκα τον Γ. με όλη μου την ψυχή. Το παραδέχομαι. Παράτησα τον εαυτό μου. Παράτησα όσα ήθελα να κάνω. Δεν είχα πια όνειρα. Ήθελα μόνο να είμαστε μαζί. Όχι τυπικά. Ουσιαστικά. Τον κουβαλούσα συνέχεια μαζί μου. Ακόμα και όταν δεν ήταν σπίτι, εγώ τον ένιωθα εκεί. Σήκωνα το ποτήρι με το κρασί και έλεγα στην υγειά σου Γ. Μου έστελνε μήνυμα πως θα βρεθούμε το απόγευμα. Και εγώ έπαιρνα το μαρκαδόρο και τράβαγα γραμμές στον τοίχο σαν τους φυλακισμένους. Και όταν έφευγε, έκλεινα τα παράθυρα για να μείνει το άρωμά του στο σπίτι. Άδειαζα το τασάκι με τις γόπες του σε χαρτί περιτυλίγματος, του έβαζα μια κορδέλα και το έθαβα στον κήπο. Στη γωνία, δίπλα από τη γλάστρα με τα γεράνια. Κοίταγα ψηλά και έβλεπα ήλιο. Κοίταγα στο ταβάνι μου και έβλεπα αστέρια. Πάταγα στις μύτες στο παρκέ για να μην το πληγώσω. Έστρωνα το πάπλωμα στο κρεβάτι, στη μεριά που κοιμόταν αυτός και στο δικό μου άφηνα μπερδεμένο το σεντόνι. Σταύρωνα με το χέρι μου το μαξιλάρι του. Στην αρχή νόμιζα ότι γινόμουν ίδιος ο Γ. Τώρα πιστεύω ότι ο Γ. έγινε ίδιος εγώ. Δεν έχει όμως σημασία. Ο καθένας πήρε κάτι από τον άλλον. Κάτι σημαντικό. Ένα χαμόγελο, ένα φευγαλέο χάδι, μια καραμέλα, ένα φιλί, ένα CD των Granberries. Μια ώρα. Αν κατάφερα να μονοπωλήσω το μυαλό του με την εικόνα μου για μια ώρα θα νιωθα τρισευτυχισμένος...
Τώρα ο Γ. έφυγε. Ή μάλλον εγώ τον έδιωξα. Γιατί φοβόμουν. Φοβόμουν τη μονιμότητα. Φοβόμουν τα μάτια του. Γιατί μέσα εκεί έβλεπα ότι με αγαπάει. Φοβόμουν το κλείσιμο της πόρτας κάθε φορά που έφευγε. Φοβόμουν το άνοιγμα της πόρτας κάθε φορά που ερχόταν. Φοβόμουν το πρωί γιατί η μέρα ήταν πάντα πολύ μεγάλη. Φοβόμουν τη νύχτα γιατί η νύχτα ήταν πάντα πολύ μεγάλη. Φοβόμουν το φως των κεριών στο διάδρομο. Και τη σκιά της μικρής κορνίζας στον τοίχο που έπαιρνε μεγάλες διαστάσεις. Φοβόμουν να κοιτάξω στον καθρέφτη. Είχα γράψει πάνω το όνομά του. Φοβόμουν να γλιστράω έξω τα απογεύματα μέτα τη βροχή. Τη στιγμή που η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος κατακλύζει την ατμόσφαιρα. Εκεί αισθανόμουν ότι εγώ δεν μυρίζω. Ότι παίρνω τη μυρωδιά του. Και ξαφνικά γινόμουν ένα με το μουσκεμένο χώμα. Φοβόμουν να συντηρώ παλιές προκαταλήψεις. Φοβόμουν να δημιουργώ νέα δεδομένα. Φοβόμουν εμένα. Πάνω από όλα. Γιατί δεν με ξέρω καλά. Δεν με ξέρω σχεδόν καθόλου. Και δεν ελέγχω τις αντιδράσεις μου. Δεν ξέρω το εύρος των αντιδράσεών μου. Κυρίως όμως φοβάμαι τις αποφάσεις μου, γιατί είναι πάντα αμετάκλητες. Οριστικές...Και εδώ αποφάσισα "ΤΕΛΟΣ". ΄
Ο Ορέστης δεν παίζει πια σε τραγωδίες, ούτε και έχει τύψεις. Φοβάται μόνο όλο τον κόσμο. Τον κόσμο εκέινο που φοβάται να ερωτευτεί.

SPITI DIXWS XATZH- GIANNH, PROKOPH DEN KANEI...

2006-03-21T03:19:00.000-08:00

Για το φίλο μου τον Ορέστη:
Δεν είναι εύκολος άνθρωπος. Μάλλον δεν είναι άνθρωπος, για μένα είναι ιδέα.
Ζει σε ένα ημιυπόγειο δυάρι στα Εξάρχεια, χωρίς κουρτίνες στα παράθυρα, γιατί δεν θέλει με τίποτα να είναι τυφλό το σπίτι του.
Σιχαίνεται να κάνει πάρτι και να καλεί πολύ κόσμο, γιατί προτιμάει να ζει με τη μοναξιά του, χωρίς αυτή να καλύπτεται εφήμερα από φωνές και ψεύτικα γέλια.
Ένα βράδυ γνώρισε το Γ. σε ένα club. Εκείνος φανατικός θαυμαστής του Μιχάλη Χατζηγιάννη, του αφιέρωσε το τραγούδι "Είναι χειμώνας"...
Ο Ορέστης δεν είπε τίποτα. Κατέβασε μονορούφι τη δεύτερη τεκίλα με λεμονάδα και ονειρεύτηκε ότι κάνει αναρρίχηση στο τελευταίο ενεργό ηφαίστειο του Πλανήτη. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αμέσως ερωτεύτηκε ο ένας τον άλλον τρελά. Επειδή μου έχει γνωρίσει άπειρους γκόμενους, του είχα ξεκαθαρίσει ότι μόνο όταν ερωτευτεί πραγματικά κάποιον τότε θα θελήσω να τον γνωρίσω- ε μα δεν άντεχα άλλο και εγώ, είχα συστηθεί με όλα τα επιφανή μέλη της pink κοινότητας του Γκάζι. Έτσι λοιπόν με κάλεσε ένα βράδυ σπίτι να φάμε όλη μαζί.
Μόλις μπήκα μέσα είδα τον Γ. να κάθετε στον καναπέ, στη δεξιά πλευρά.
Τα χέρια του ήταν απλωμένα, λες και ήθελε να τριπλασσιάσει τον όγκο του. Τα μάτια του ήταν χαμηλωμένα στο παρκέ, όχι από αμηχανία αλλά για να μην αντικρίζει την αλήθεια. Το χέρι του έτρεμε καθώς κρατούσε το τσιγάρο του, σημάδι πως ποτέ δεν είχε από κάπου να πιαστεί στη ζωή του. Μιλούσε κοινότυπα και ωμά χωρίς καμία ωραιοποίηση, χαρακτηριστικό του καθενός που έχει αποδεχτεί την όλη κατάσταση και δεν κάνει κάτι για να την αλλάξει. Στο τραπεζάκι το τελευταίο CD του Μιχάλη Χατζηγιάννη.
Ο Ορέστης όλη την ώρα τον παρατηρούσε. Τον ρουφούσε με το στόμα του. Τα μάτια του πετούσαν φωτιές. Έπαιζε με τον αναπτήρα του. Έμπλεκε νευρικά τα δάχτυλα μέσα στα μαλλιά του.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά από το μυαλό μου περνούσαν διάφορες σκέψεις. Ασυναίσθητα. Χωρίς βαρύτητα. Θυμήθηκα την πρώτη φορά που τον είδα. Κρυμμένο πίσω από μαύρα γυαλιά. Ζαρωμένο σε ένα παγκάκι. Να σιγοψυθυρίζει Λένα Πλάτωνος και να σχεδιάζει ακανόνιστα σχήματα με τα αθλητικά του πάνω στο χώμα. Εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα. Τούτη η πόλη είναι πουτάνα. Πουτάνα είμαι και εγώ. Ποτέ δεν άφησα όμως κανέναν να με φιλήσει στο στόμα.
Ο Γ. έφυγε και μείναμε οι δυό μας. Κόψαμε μια φωτογραφία του Μιχάλη Χατζηγιάννη και την κάναμε τζιβάνα για το τσιγάρο μας. Βάλαμε Bjork στη διαπασών. Τα παιδιά από το διπλανό διαμέρισμα άρχισαν να κλαίνε. Ο Ορέστης φώναξε "Πηγαίντε τα στην ταβέρνα να φάνε". Μετά ησύχασε. Διπλώθηκε στα δύο σαν σουγιάς. Έψαχνε μια απόχρωση του πράσινου για να βάψει τα λόγια του. Λίγο πιο σκούρα. Δεν την έβρισκε. Στο τέλος έντυσε τις λέξεις του με κόκκινο χρώμα. Βγάλαμε τα ρούχα μας και κάναμε μαζί μπάνιο. Το τηλέφωνο της ντουζιέρας ήταν συνεχώς πάνω από το κεφάλι του. Έχω μάθει όμως πια να ξεωρίζω τα δάκρυα από το νερό που τρέχει. Και ο Ορέστης έκλαιγε. Γιατί δεν ήθελε να ερωτευτεί. Του είναι δύσκολο να έχει κάποιον συνεχώς στο μυαλό του. Και ο Γ. ήταν αυτό που πάντα ζητούσε. Για αυτό και δεν ξανααπάντησε ποτέ στα μηνύματά του. Ούτε και στο κουδούνι που χτυπούσε για ώρα κάθα βράδυ. Ξέρω όμως πως δεν θα τον ξεπεράσει ποτέ. Ίσως γιατί ποτέ δεν τον είχε...Κάθε χρόνο όμως, από εδώ και στο εξής, τη μέρα που τον γνώρισε, θα ζωγραφίζει πεταλούδες στους τοίχους, θα παραμιλάει ως το πρωί στο διάδρομο, θα μετράει τα αστέρια βρίσκοντάς τα σωστά, θα φοράει μάσκα ομορφιάς, θα κόβει το κάπνισμα και θα κρεμάει στον τοίχο το πόστερ του Μιχάλη Χατζηγιάννη, αυτό που έχει κρύψει στην ντουλάπα, μέσα στο κουτί από τα Vans...!

OSO KAI NA DANCE- EINAI DECADANCE

2006-03-20T05:41:00.001-08:00

Την προηγούμενη εβδομάδα πήγα με τη φιλενάδα μου τη Λεό στο Decadance για να γιορτάσουμε τα γενέλια του club που έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές τύπου που έχουν καταλήξει να φοράνε σήμερα Vans.
Όχι δεν ντύθηκα Merylin Monroe και δεν έσβησα κεράκια τραγουδώντας το Happy Birthday-και γελοία θα γινόμουν και προβλέψιμη.
Και επειδή το κοινότυπο για μένα είναι μεγάλος και ορκισμένος εχθρός, ακριβώς όπως και η ψαλίδα στα μαλλιά μου, αποφάσισα να ντυθώ Νίκος Βουρλιώτης στο γυναικείο του, κάτι δηλαδή σαν τη Missy Elliott.
Βασικά είχα πολύ καιρό να κάνω entrance εκεί, γιατί τα τελευταία χρόνια το παλιό μου στέκι, είχε χάσει πολύ από τη λάμψη του. ΄
Δεν είναι το ίδιο ρε σεις και πολύ στενοχωριέμαι.
Πολλές φορές το σκέφτομαι και είναι σαν να κάνω μνημόσυνα.
Πέρασαν πια ανεπιστρεπτί οι παλιές καλές εποχές, όπου στο υπόγειο με κυνηγούσε με τα κουζινομάχαιρά της η Στεφανί Ντιμέν.
Αφήστε που πια ξέκοψα οριστικά από τη γνωστή παρέα που σήμερα τη βγάζει στο POP αναζητώντας εκτός από λίγη ηδονή, τα αγόρια εκείνα που ακουμπούν με περίσσια χάρη το χέρι τους στο σβέρκο- και εννοείται ότι μια τέτοια κίνηση μπορεί να τους κάνει να ερωτευτούν έναν άγνωστο εφόρου ζωής.
Δεν ξέρω τι με πιάνει ώρες ώρες αλλά σκέφτομαι πολύ, περισσότερο από όσο πρέπει. Κι θυμήθηκα όλες τις φίλες μου, καθώς άκουγα pulp.
Οι περισσότερες από αυτές δεν πίνουν μπύρα.
Φοβούνται.
Λένε πως τους κάνει κακό.
Με την πρώτη γουλιά το μάτι τους θολώνει. Το μυαλό τους γυρνά σαν κούκλα του Λούνα- Παρκ. Βλέπουν τη ζωή τους μετά από λίγα χρόνια. Την προκαθορισμένη ζωή τους. Θα βάλουν στο επίκεντρό τους ένα γκόμενο. Θα του στέλνουν γράμματα που εκείνος ποτέ δεν θα ανοίξει- το πολύ πολύ να τους απαντήσει με ένα τυπικό καρτ ποστάλ. Ξαφνικά εκείνος θα παντρευτεί, θα κάνει παιδιά. Και οι φίλες μου θα τον ακολουθούν με το αυτοκίνητο, θα του τηλεφωνούν με απόκρυψη, θα χτυπάνε κάθε βράδυ τα κουδούνια του. Μέσα τους θα ξέρουν πολύ καλά ότι ποτέ δεν ένιωσε κάτι για αυτές. Παρόλα αυτά δεν τις αφορά το συγκεκριμένο θέμα, χέστηκαν.
Άλλωστε γι αυτό τον αγάπησαν.
Υ.Γ.:
"Πάντα μου αρέσουν τα αγόρια που χορεύουν. Στο decadance όμως δεν χορεύουν, απλά κουνιούνται. Όπως ακριβώς και η καρδιά μου όταν κοιτάζει την Αθήνα από το Λόφο του Στρέφη. Ειδικά μετά από βροχή, όταν βγαίνουν τα σαλιγκάρια, όταν οι ανεμόμυλοι από τα μπαλκόνια κάνουν σβούρες και οι γυμνοσάλιαγκες μοιάζουνε με χλαπάτσες στους ασβεστωμένους τοίχους.
Συγγνώμη που ήμουν σήμερα τόσο ποιητική. Μου βγήκε αυθόρμητα...!

ΑΝΝΕΤ- Η ΚΟΛΛΗΤΗ ΤΗΣ BRITNEY SPEARS

2006-03-16T06:03:00.000-08:00

Μωρά μου, τα πολλά λόγια είναί φτώχια.
Η Αννέτ Αρτάνι, με το πιο σιλικονάτο βυζί της Ελλάδας, θα εκπροσωπήσει την Κύπρο στο διαγωνισμό της Eurovision με την μπαλάντα "Why angels cry".
Και εννοείται ότι θα κάνει από υπερηφάνια, ολονών μας τα στήθη να φουσκώσουν όπως τα δικά της.
Αυτό θα πει ερμηνεία.
Αυτό σημαίνει μπαλάντα.
Όχι κάτι ξενέρωτα "Everything", από μεσόκοπες γυναίκες που έχουν πολύ δρόμο ακόμα μπροστά τους μέχρι να καταφέρουν να αποκτήσουν το βυζί της Αννέτ.
Σας στέλνω τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς...
Η ξωτικιά παπάγια!!!

FAME STORY- ELSA DAGKWTO!

2006-03-14T08:21:00.000-08:00

Δεν ξέρω τι παθαίνω μωρά μου, αλλά μόλις βλέπω την Έλσα από το Fame Story, κάθε Κυριακή στο Live, εκστασιάζομαι.
Με την πρώτη ματιά που της είχα ρίξει στην πρεμιέρα, με είχε κατακτήσει ολοκληρωτικά.
Τι σκέρτσο, τι νάζι και τι τραγούδι είχε διαλξέξει να πει- το "ΓΛύκα Γλύκα" της Έφης Θώδη, που το έχει κάνει διασκευή η τραγουδίστρια με το πιο ωραίο οναματεπώνυμο από καταβολής μουσικής, η Κέλλυ Κελεκίδου- την ώρα που το κοινό της πέταγε γαρύφαλλα τη στιγμή που το ερμήνευε με μοναδικό τρόπο.
Ε, τις επόμενες εβδομάδες, είδα μια Έλσα τελείως αλλαγμένη...προς το καλύτερο εννοείται.
Ειδικά αυτή την Κυριακή έπαθα μουνόπλακα η γυναίκα.
Ήταν σούπερ, με μαύρο τόταλ κοστούμι- σμόκιν κατευθείαν για την απονομή των Όσκαρ, μαλλιά κομμένα αφέλειες και πιασμένα αλογουρά, τραγούδησε ντουέτο το "Όλα αυτά που φοβάμαι" της Πρωτοψάλτη αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις.
Η εξέλιξη όμως δεν σταμάτησε εδώ.
Αμέσως μετά, κάτω από την εκπληκτική μεταμόρφωση του Τάκη Κουβατσέα, είπε το "Έρωτας ή πόλεμος" της Βίσση και έσκισε.
Η Άννα που λέτε, ήταν αυτή που συμβούλεψε τον Τάκη να το δώσει στην Έλσα γιατί είναι αυθεντική και τη συμπαθεί πολύ.
Αλλά και οι ατάκες της Έλσας, γαμάνε.
Όταν ο Τάκης Κουβατσέας της πήγε μια πανύψηλη γόβα χρυσή για να φορέσει, εκείνη του είπε: "Τάκη σε λατρεύω, τι τακούνα είναι αυτή αγάπη μου; ε;".
Σε μια άλλη φάση, με ένα τσιγάρο στο στόμα, ζήτησε από έναν σπουδαστή να της δώσει φωτιά: "Μεγάλε μ' ανάβεις ή μπακάλης;" χεχεχε!
Ο μανάβης πάντως δεν την αντέχει καθόλου.
Προτιμάει να βλέπει τον κλώνο της Άλκηστης- ποδοσφαιριστής- Πρωτοψάλτη, Όλγα στο Dream Show.
Από την παπάγια, πολλά ξωτικά φιλιά!

EUROVISION-ANNAVISION

2006-03-13T07:34:00.000-08:00

Έφτασε η μέρα μωρά μου.
Αύριο όλες και όλοι θα ψηφίσουμε ποιο τραγούδιο από τα τέσσερα φριχτά που ακούσαμε, θέλουμε να τραγουδήσει τη μεγάλη εκείνη βραδιά η πουτ-αννίτσα.
Ως ξωτικιά παπάγια, που ξέρω πόσο με εκτιμάτε, σας προτείνω να πλειδοτήσουμε όλοι μας το νούμερο 4, τη μπαλάντα δηλαδή "Everything".
Και αυτό για ένα και μοναδικό σκοπό. Θα είναι το μοναδικό, στο οποίο η άλλη δεν θα κάνει ολόκληρο show. Το πιάσατε έτσι;
Αυτό είναι το επιχείρημά μου, αν θέλουμε να έχουμε μια καλή εκπροσώπηση σαν έθνος.
Όπως είπε και η Άντζελα Δημητρίου σήμερα στην Ελένη Μενεγάκη, που θα είναι μέλος της κριτικής επιτροπής αύριο, θα ρίξει δαγκωτό στην μπαλάντα.
Γι αυτό και εμείς πρέπει να κάνουμε το ίδιο.
Μέχρι αύριο, σας αγαπώ πολύ.
Η ξωτικιά παπάγια.

ΜΠΗΚΑΜΕ ΣΤΟ FREE: ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ...

2006-03-07T05:00:00.000-08:00

Μωρά μου, την Παρασκευή το απόγευμα, το εξής μήνυμα κατέφτασε στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο: "Γεια χαρά μανάβη και παπάγια. Είμαι ο Γιώργος Ευσταθίου, συντάκτης του περιοδικού Free. Οι φήμες πάνω από την πόλη, θέλουν την φρουτοσαλάτα ως το νέο καυτό blog του Δικτύου. Θα μας κάνετε την τιμή να σας παρουσιάσουμε, σε παγκόσμια πρώτη στις σελίδες μας;"
Ο μανάβης μόλις το διάβασε έβγαλε σπυριά. "Μα είναι δυνατόν ξωτικιά μου παπάγια να το σκέφτεσαι; Φυσικά πρέπει να πούμε όχι και να μην το δεχτούμε. Τι θες δηλαδή; Να γίνουμε ίδιοι με όλους αυτούς που δημοσιεύει κάθε εβδομάδα το Lifo και τους κοροιδεύουμε;"
Κόντευα να λιποθυμήσω.
Δεν πίστευα στα αυτιά μου.
Κατευθύνθηκα στο μπουντουάρ μου, και αφού πέρασα δύο πινελιές ροδακινί ρουζ στα μαγουλά μου, που είχαν χλωμιάσει, πήγα και κάθισα δίπλα στο μανάβη.
Με βλέμα γεμάτο σιγουριά και δροσιά 18 χρονης λολίτας- θαύματα κάνει η MAC- του απάντησα: "Άκου να δεις γλυκέ μου. Το σκέφτηκα πολύ καλά και θέλω οπωσδήποτε να μπούμε στο Free. Εσύ αν θες να παραμείνεις μανάβης όλη σου τη ζωή, με γούστο και κάπέλο σου. Εγώ όμως έχω γεννηθεί για μεγάλα πράγματα. Στο κάτω κάτω δεν θα μπούμε κάπου τσάμπα, ο καθένας θα πληρώσει για να μας διαβάσει, γιατί έτσι είναι το σωστό".Άφησα το μανάβη στα κρύα του λουτρού και έκανα reply στο mail του Free.
"Γεια χαρά Γιώργο.
Δεχόμαστε.
Από την παπάγια πολλά πολλά εξωτικά φιλιά".

πινκ ποστ

2006-03-06T15:09:00.000-08:00

Δείτε ρε τί μωρό κυκλοφορώ στη λαχαναγορά

Ε, ΨΙΤ, ΨΙΤ ΨΙΝΑΚΗ....

2006-02-14T06:19:00.000-08:00

Τι να πω τώρα;
Τα λόγια περιττεύουν.
Κάνω πίσω την ουρά της τουαλέτας μου, και υποκλίνομαι βαθιά βαθιά- τόσα λεφτά είχε σκάσει η μάνα μου στο μπαλέτο, τι στο διάολο, ένα βαθύ σκύψιμο της προκοπής ξέρω πολύ καλά να το κάνω- κοιτώντας τον να κάθεται στην αναπαυτική του καρέκλα στο Dream Show.
Που λες μωρό μου, ακόμα και εγώ, η ξωτικιά και υπέροχη παπάγια, όταν τύχει να μιλάω για τέτοια άτομα, όπως ο Λιάκουρας, εκστασιάζομαι.
Κουνάω τα χέρια μου σαν σπαστικό, η κόρη των ματιών μου διαστέλλεται, παραλύω σαν να πηγαίνω πρώτη μέρα στο σχολείο και κυριεύομαι από απίστευτη αμηχανία- σαν την πρώτη φορά που έκανα σεξ και ήταν πολύ τραυματική, μιας και ο μαλάκας που είχα πάει μαζί του, όταν ήρθε η στιγμή να τελειώσει, το περισσότερο από το υγρό του πυρ έσκασε στο μάτι μου. Και μετά κλείδώθηκα στην τουαλέτα, πετώντας στο καλάθι με τα κωλόχαρτα τον κατεστραμμένο μου φακό, και φώναζα τη μάνα μου κλαίγοντας.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτός ο τύπος είναι ο μοναδικός που βγάζει έξω από τα ρούχα του τον μανάβη. Δεν θέλει να μιλάω ποτέ γι αυτόν.
Καταβάθος ξέρω πολύ καλά ότι τον ζηλεύει, όπως και όλοι οι υπόλοιποι άντρες, γιατί δεν μπορούν να του μοιάσουν, ούτε στο δεξί του α-ρ-χ-ί-δ-ι.
Οι ατάκες του είναι δολοφονικές, το λέγειν του απίστευτο- πάντα με έριχναν στα πατώματα οι τύποι που τα έλεγαν πολύ ωραία- ακόμα και συμπαθητικοί να ήταν, εγώ τους έβλεπα θεούς. "Πόσο χρονών είστε;", ρώτησε κάποτε στην οντισιόν του ριάλιτι μια κυρία "62" του απαντά εκείνη, "ΑΑΑΑ, συμμαθήτρια" της λέει, και όλοι αρχίζουν και γελάνε, μαζί κι εγώ....
Είναι πολύ όμορφος, παλιά είχε ποζάρει και σε διαφημστική καμπάνια της Benetton και σε editorial της Αγγλικής και Αμερικάνικης VOgue.
Είναι ακομπλεξάριστος, δεν δίστασε να πει ότι έκανε Lifting, αλλά το γιόρτασε κιόλας, καλώντας όλα τα επιφανή μέλη του star system.
Ήταν manager του Σαααααααααααααααάκη. Αυτό δεν θέλει κανένα άλλο επιχείρημα.
Που λες, τον Ηλία τον είδα και στον ύπνο μου. Με κρατούσε λέει όλο το βράδυ αγκαλιά, απαγγέλοντάς μου Καρυωτάκη.
Ηλία σε γουστάρω....
Υ.Γ.: Αγόρια και κορίτσια, αν δεν μάθετε νέα μου σύντομα, να ξέρετε ότι θα με έχει σκοτώσει ο μανάβης και θα το έχει κάνει να φανεί σαν αυτοκτονία. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, έχω παραδώσει στον δικηγόρο μου ένα μεγάλο φάκελο με όλες τις αποδείξεις.
Πολλά δροσιστικά φιλιά από την ξωτικιά παπάγια.

H GRIA KOTA KAI POUT-ANNA VISSH EXEI TO ZOUMI?

2006-02-13T09:50:00.000-08:00

Αν είναι δυνατόν κορίτσια και αγόρια...Κοιμάμαι και ξυπνάω με αυτή την έννοια. Ο μανάβης φωνάζει ότι θα με πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα, αφού έχω να του κάτσω εδώ και δύο εβδομάδες.
"Είναι τώρα ώρα για σεξ του λέω μωρό μου, που θα στείλουμε αυτό το ραμολί να μας εκπροσωπήσει στην Γιουροβίζιον;"
Τι ρίσκο παίρνει αυτή τη φορά η Ελλάδα, δεν μπορώ να καταλάβω...
Απορώ, αυτή η γκόμενα- και καλά τώρα- μπορεί να τα' χει τινάξει τα εξτένσιον μέχρι εκείνη τη μέρα...Και τότε, τι θα κάνουμε; Θα βάλουμε μόνο τον Καρβέλα;
Τη βαστάνε ακόμα τα πόδια της να κάνει τουρνέ και να πρωοθήσει το τραγούδι μας; Εννοείται βέβαια ότι θα υπάρξουν πολλά υποψήφια άσματα από άλλους συνθέτες, αλλά το κοινό θα επιλέξει φανατικά Νίκο Καρβέλα- θυμάστε παλιά δήλωσή του; "Πάω τουαλέτα να χέσω και γράφω ολόκληρο δίσκο"...χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!
Στάνταρ εγώ η ταπεινή και ξωτικιά παπάγια, επιμένω ότι μόλις γράψουν τα τραγούδια οι υπόλοιποι θα τα πάει η λεγάμενη κατευθείαν στον Μπετόβεν μας, θα κάνει ένα ποτ πουρί και θα γράψει το καλύτερο- και πάλι αυτή τη φορά στις πλάτες αλλωνών...
Όλοι οι ξένοι και φαν της Γιουροβίζιον θα νομίζουν ότι τους κάνουμε πλάκα...
Η Αννούλα- τα ριάλια ριάλια ριάλια- με εμφάνιση σαραντάρας και ημερομηνία γέννησης ίση με εκείνη του Κάρολου Παπούλια, θα ανέβει στη σκηνή για τρίτη φορά και θα ερμηνεύσει, βγάζοντας τις γνωστές της τσιρίδες και όλοι από κάτω εκστασιασμένοι που βγήκε μόλις από την κατάψυξη το πρωί και ακόμα το δερματάκι της είναι τσιτωμένο, σαν τον κώλο και ενός μωρού και μιας τσίτας...
Άντε και του χρόνου μπορούμε να στείλουμε ξανά την Μαρίζα Κωχ.

ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΙΑ Η ΣΟΦΙΑ ΑΛΙΜΠΕΡΤΗ...!

2006-02-09T07:46:00.000-08:00

Μα είναι δυνατόν πια να ασχολούνται όλοι σε αυτή τη χώρα με τη μεταγραφή της Σοφίας Αλιμπέρτη στον ΑΝΤ1;
Είμαστε σοβαροί;
Ποια είναι αυτή η γκόμενα;
Τι έχει κάνει για να την ξέρουμε, εκτός από το ότι είναι πρώην γυναίκα του Γιάννη Πάριου, δευτεραγωνίστρια σε ταινίες όπως "Τα Τσακάλια" και έπαιξε σε όλα σχεδόν τα σίριαλ του Γιώργου Κωνσταντίνου;
Έχει ιδέα αυτή από τηλεόραση και παρουσίαση εκπομπών, και αμείβεται με 1,5 εκατομμύρια Ευρώ για να παρουσιάσει το Fame Story 4;
Δεν μπορώ άλλο, εγώ η εξωτικιά παπάγια, συμφωνώ 100% με τη μανούλα του μανάβη, που όταν την πετυχαίνει Κουνέλι την ανεβάζει, κουνέλι την κατεβάζει...Μα τι στόμα είναι αυτό που έχει...Δε λέω, κλειστό μια χαρά...Όταν όμως το ανοίγει, και εμφανίζονται εκείνες οι δοντάρες- άξιο τέκνο του Δράκουλα των Καρπαθίων- με διπερνά σύγκρυο. Και τότε κάνω όλα τα χατίρια στον μανάβη- μέχρι και κώλο του δίνω χωρίς την παραμικρή μου αντίδραση.
Έβλεπα που λέτε τις προάλλες την εκπομπή της και είχα μείνει στον τόπο με την βλακεία της. Δεν μπορώ να πω όμως ότι εκνευρίστηκα και πάρα πολύ. Τη βοηθούσε βέβαια και το γεγονός ότι δίπλα της είχε εκείνη την βλαχάρα, τον Πάτρα, και αυτόματα κέρδιζε level συμπάθειας...
Τι λ ναι ν ήταν αυτό που έβγαινε από το στόμα του δημοσιογράφου με τη χαίτη, πρώην συνεργάτη του Θέμου, δεν μπορείτε να φανταστείτε. Τέτοιο πράγμα ούτε η Ελίζα Καλλίτση του Mega Channel, όταν ως ανταποκρίτρια από το Καρναβάλι της Πάτρας, έλεγε: "ΝΝΝίκο, ΝΝΝίκο, με ακούς; Πυκνννννοί καπνννννοί πάνω από τους λλλλλιλλλλειπούτειους καρναβαλλλλλιστές...."

Να τα μελομακάρονα που έφτιαξα στον Μανάβη...

2005-12-21T04:38:00.001-08:00

Κατευθείαν από τα βιβλία της Βέφας Αλεξιάδου...

Υλικά

1 1/2 κούπα λάδι

1/2 κούπα μαγειρικό λίπος

1 κούπα ζάχαρη

3/4 κούπας χυμό πορτοκαλιού

1/4 κούπας κονιάκ

2 κουταλάκια ξύσμα πορτοκαλιού

2 κουταλάκια μπέικιν πάουντερ

1 κουταλάκι σόδα

8 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις

για το σιρόπι

2 κούπες μέλι

2 κούπες ζάχαρη

2 κούπες νερό

για το γαρνίρισμα1 1/2 κούπα ψιλοκομμένα καρύδια

1 κουταλάκι κανέλα

1/2 κουταλάκι γαρύφαλλο

Ατομα: 40-50 μελομακάρονα

Χρόνος προετοιμασίας: 30'

Χρόνος ψησίματος: 30'

Εκτέλεση
Χτυπήστε 4' στο μίξερ ή στο μπλέντερ, στη δυνατή ταχύτητα, τα 6 πρώτα υλικά. Κοσκινίστε το αλεύρι με τη σόδα και το μπέικιν πάουντερ σε μια λεκάνη ζυμώματος. Ανοίξτε ένα λάκκο στο κέντρο και ρίξτε το μίγμα των υγρών υλικών. Παίρνοντας λίγο-λίγο το αλεύρι από τριγύρω, ανακατέψτε το με τα υγρά υλικά και ζυμώστε το ελαφρά. Πλάστε ή κόψτε τη ζύμη με κουπ πατ σε διάφορα σχήματα. Αραδιάστε τα σε ταψί και ψήστε τα στους 175 βαθμούς Κελσίου, για 30' περίπου, ώσπου να ροδίσουν καλά. ΄Οταν πιουν το σιρόπι, αναποδογυρίστε τα κι αφήστε τα να σταθούν, ώσπου να κρυώσουν εντελώς. Ανακατέψτε τα καρύδια με την κανέλα και το γαρύφαλλο. Πάρτε τα μελομακάρονα ένα-ένα, αναποδογυρίστε τα κι έτσι, όπως είναι μελωμένη η επιφάνεια, πασπαλίστε τα με καρύδι κι αραδιάστε τα σε πιατέλα. Σκεπάστε τα με πλαστική μεμβράνη. Διατηρούνται ένα μήνα εκτός ψυγείου

Χριστούγεννα; Ε, και...Με τον manavis, τα ζούμε καθημερινά

2005-12-20T04:36:00.001-08:00

Δεν μπορώ να καταλάβω με τίποτα, όλο αυτόν τον πανικό που επικρατεί κάθε φορά που φτάνουν τα Χριστούγεννα. Τι παθαίνετε καλέ όλοι σας;
Μόνο εγώ; Η πανέμορφη και εξωτικιά papaya, αδιαφορώ για το γιορτινό κλίμα.
Και γιατί παρακαλώ θα πρέπει να αισθάνομαι χαρούμενη;ε;
Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, τα ίδια ακριβώς πράγματα μου συμβαίνουν- σαν τη μέρα της μαρμότας ένα πράμα.
Φοράω δύο ζευγάρια κάλτσες, αγκαλιάζω το καλοριφέρ, μου φέρνει ο μανάβης δύο δύο τα γεύματα με το αρgoodάκι από τα Goody's, έχω παραμάσχαλα πάντα το θερμιδομετριτή μου, λιντσάρω τους τύπους με τα αληθινά δέντρα στο Πεδίον του Άρεως.
Και για να σας πω ένα μυστικό, εγώ δεν θέλω να έρχονται τα Χριστούγεννα, γιατί κάθε μέρα τα ζω.
Πως γίνεται αυτό; Όλα γίνονται πια αγάπη μου.
Εμείς στο σπίτι μας, με τον μανάβη, έχουμε μόνιμα στολισμένο ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο και κάθε βράδυ, ξαπλώνουμε από κάτω και κάνουμε σεξ σαν τα ζώα.
Οι γειτονές μας, ακούν συνέχεια τις εξής φράσεις από τα χείλια μας:
"Πόσος χωράει στην καμινάδα σου μωρό μου", "Θα ρίξω τα φύλλα από το έλατό σου", "Θέλω να φάω όλα τα μελομακάρονά σου", "Απ όλα τα πουλιά μου αρέσει η γαλοπούλα", "Όσο σε πηδάω λέγε μου τα κάλαντα".
Οι αγαπημένες μας στάσεις είναι: η καμινάδα, το έλατο ω έλατο, και η γαλοπούλα- σε επόμενο post, θα σας εξηγήσω πως γίνονται όλες αναλυτικά, να σας δώσω και εγώ τα φώτα μου, ως δασκάλα που είμαι. Το καλοκαίρι βέβαια, καθώς την ύστατη στιγμή κρατήθηκα από τα κλαδιά του δέντρου, κάτι έγινε και πάθαμε ένα βραχυκύκλωμα. Ο ηλεκτρολόγος που ήρθε σπίτι για να αποκαταστήσει τη ζημιά έμεινε στον τόπο. Φεύγοντας μας ευχήθηκε μάλιστα και "Καλά Χριστούγεννα".
Φέτος όμως, ο μανάβης έχει περίεργα γούστα, θέλει να ντύνομαι όπως η Καίτη Γαρμπή στην αφίσα της για το μαγαζί Bodroom που εμφανίζεται.
Έτσι και εγώ, για να μην του χαλάσω χατήρι, κατέβηκα στην Αιόλου και αγόρασα από ότι ethnic μαγαζί συνάντησα ρούχα πολύχρωμα, καφτάνια, κοσμήματα με πέτρες, ναργιλέδες, μαζί με γλυκά Ανατολής σιροπιαστά.
Έτσι λοιπόν, κάθε βράδυ, που γυρνάει από τη φρουταγορά, του ανοίγω την πόρτα και του τραγουδάω "Το ναρκωτικό μου, είσαι συ μωρό μου, αν μια μέρα δε σε δω πεθαίνω..."
Και η ζωή μας συνεχίζεται...

Διανέμεται δωρεάν

2005-12-19T00:38:00.001-08:00

Ρε μάγκα μου, τις προάλλες γύριζα από τη λαχαναγορά και κάτι πήρε το μάτι του κινητού μου απ' το πλάι.
Πώς δηλαδή είναι όταν χαμπαριάζεις μουλωχτά ότι στο διπλανό πάγκο ο μανάβης πάει να ρίξει κρυφά τις τιμές και θες να του χώσεις τη μαγική κολοκύθα στον απόπατο που πάλι θα κάνεις εκπτώσεις στα ζαρζαβατικά πρόωρα (ή στα πρόωρα γινομένα ζαρζαβατικά), έτσι λοιπόν.

Ήταν εκεί στο πεζοδρόμιο το ξανθό μωρό με τη μαύρη ρίζα και μου 'γνεφε:
-"Γειά σου μόρτη, για σένα κάνω έκπτωση!"
-"Ά μωρή από κει, σαν το διπλανό μανάβη είσαι και σύ" της λέω, "κάνε πέρα γιατί κάτι γράφει εκεί στο ντουβάρι και θέλω να δώ".
Λέω κάτι μου θυμίζουν αυτά τα ορνιθοσκαλίσματα που κάνουν τα τσόλια στους τοίχους.
Κοιτώ πάλι τον πάγκο μου από μακριά και κάτι στο μουσαμά από κάτω χοροπήδαγε.
Γυρίζω πίσω κι ήταν ως γνωστόν η Παπάγια που έβλεπε από τη χαραμάδα το σκηνικό και διάβαζε τα χείλη μας.
-"Μ' απατάς!" μου λέει
-"Α μωρή" της λέω "θες ακόμα μαθήματα για να διαβάζεις χείλια σωστά"
-"Μίλα μου βρώμικα, manavis!"
-"Καλά, κάνε τώρα πέρα γιατί αυτό που βλέπω από κάτω σου, πάνω στην εφημερίδα που χω βάλει για να σκεπάσω το καφάσι κάτι μου θυμίζει".

Και που λες μάγκα, αυτό ήταν! Οι ίδιες ακριβώς λέξεις και στα ντουβάρια και στις εφημερίδες! Λοιπόν κάτι δε μου πάει καλά εδώ, μου μυρίζει κονσπίρασυ!

Qeen....

2005-12-15T11:50:00.000-08:00

Και εκεί που ήμουν στη σουίτα μου, σε ένα ξενοδοχείο στο Λονδίνο, προσπαθώντας να μάθω κάποιες καινούργιες ασκήσεις γιόγκα- τι στο διάολο, τρίτη δασκάλα στον κόσμο είμαι η πουτάνα- μπαίνει ξαφνικά ο γιος μου μέσα, και μου μπλοκάρει το ζεν.
Τον κοιτώ έντονα με το γνωστό μου ύφος- Ελλάδα; Μήπως είναι μια χώρα δίπλα στη Μύκονο;- και τον ρωτάω απειλητικά: "Rocco, ποια είναι η βασίλισσα;",
"Εσύ, εσύ, εσύ" μου απαντάει έντρομος.
Και αφού πια το ζεν μου είχε πάει περίπατο, πήγα στο διπλανό δωμάτιο, όπου έπαιζε η Λούρδη φορώντας τα Versace μου, και αφού την έσπασα στο ξύλο, την έβαλα τιμωρία να πάει μια εβδομάδα σερί με τα ίδια ρούχα στο σχολείο.

Και με πήγε που λες ο μανάβης στα μπουζούκια, και έκανα ζημιές!

2005-12-14T05:15:00.000-08:00

Αχ φιλενάδες μου, έρχεται μια ώρα στη ζωή σου, που τα αναθεωρείς όλα. Πακετάρεις όλα τα Jimmy Choo kai vgazeis ta migato- ναι μαρσύ, αυτά που διαφήμιζε η Μιμή Ντενίση- τα φοράς και νιώθεις σούπερ. Έτσι έκανα και εγώ, μόλις τα συνδύασα με ένα ωραιότατο καλσόν, όλο ρόμβους, εμφανίστηκα στον μανάβη και έπαθε συγκοπή. Τον κάρφωσα στα μάτια και του είπα "Ρόκο, Ποια είναι η βασίλισσα;" Εσύ, εσύ, εσύ, μου απάντησε εκστασιασμένος.
Και μετά από τα γλυψίματά του, με πήγε τσάρκα στα μπουζούκια. Αν και ο οργανισμός μου είναι παρθένος σε τέτοια πράγματα, έκανα το μεγάλο βήμα και του είπα εντάξει το προηγούμενο βράδυ. Με πήγε που λέτε στον Νίκο Κουρκούλη, στο Γκάζι στην Ιεροφάντων. Εννοείται πρώτο τραπέζι. Το τι γαρούφαλλο που λέτε μου έριξε ο μανάβης, δεν περιγράφεται. Επιτάφιος αισθάνθηκα η εξωτικιά παπάγια. Και στο τραπέζι ανέβηκα, και στον Κουρκούλη κωλοτρίφτηκα, και με τον Δάντη βγήκα φωτογραφία, και τη Νάνσυ Αλεξιάδη έστειλα πίσω στα καμαρίνια μόλις με είδε να εφαρμόζω τις χορευτικές κινήσεις οριεντάλ που μου έχει μάθει η φίλη μου η Μαρίνος, πρώτη χανούμισα στο Salon Oriental.
Δίπλα μας τύποι που μένουν στάνταρ σε ημιυπόγειες γκαρσονιέρες με μωσαικό, γκόμενες με ξανθό ξασμένο μαλλί και κόκκινο κραγιόν κατευθείαν από Μπουρνάζι, θείτσες που μπαίνουν στα λεωφορεία και σου τη λένε που δεν τους παραχωρείς τη θέση σου, και ανύπαντρες σαραντάρες που σου κολλάνε τα βυζιά στη μούρη μέχρι να πεις κίμονο. Μια τέτοια που λέτε, είχε από κοντά το μανάβη, και όλο τον κοίταζε, και να σου να του κλείνει το μάτι και συγχρόνως να βολεύει τα μπαλκόνια της στο στενό μπλουζάκι της. Και όλα αυτά βέβαια, μέχρι τη στιγμή που πήγα κοντά της στην πίστα, έριξα κάτω δύο παγάκια, τα πάτησε και σωριάστηκε χάμω το ζώον σαν λουκουμάς.
Αυτά πάνω κάτω πέρασα με τον μανάβη, στο "εκεί δεν είν το Σούλι, εκεί είναι του Κουρκούλη".
Την επόμενη φορά θα με πάει στη Γαρμπή.
Εσείς πήγατε μπουζουκότσαρκα;Στείλτε μου πως περάσατε.
Μέχρι την επόμενη φορά, σας στέλνω πολλά γλωσσόφιλα.
Εξωτικιά παπάγια!

Θέλω έναν άντρα 100%- Καλώς μας βρήκατε πάλι!

2005-12-13T14:47:00.000-08:00

Μετά από ένα σύντομο break, αρκετό ωστε να καταφέρω να ταξιδέψω πρώτη θέση μέχρι την Αμερική, να πάρω ιδέες και να ενημερωθώ, επέστρεψα πάλι. Βέβαια, μιας και τώρα, η ώρα είναι περασμένη, και η μυστικοπάθειά μου έχει πεταχτεί μέχρι τα everest gia na parei μια περιποιημένη σοκολατόπιτα, αποφάσισα να σας τα πω όλα- σε σας πολυαγαπημένο μου κοινό, που τόσο καιρό με στηρίξατε.
Στην Αμερική λοιπόν, δεν πήγα μόνο για να πρωοθήσω την διεθνή μου καριέρα, αλλά και γιατί ήθελα να βρω έναν άντρα 100%, που θα με πιάσει στα χέρια του και θα με κάνει να πω το Δεσπότη Παναγιώτη. Η φίλη μου, η ΕΛένη Φραδελάκη, που είχε πάει παλιότερα, μου είπε ότι εκεί ευδοκιμεί το καλύτερο είδος άντρα- όχι αυτό που ξέρει να φτύνει και να βαράει το ίδιο καλά, αλλά εκείνο που μπορεί να σου ξηγήσει το όνειρο στο πιτς φιτίλι.
Μετά βέβαια από τόσο καιρό, δεν κατάφερα να βρω κάτι το ενδιαφέρον, γι αυτό και αφέθηκα στην αγκαλιά του μανάβη. Είναι πολύ καλύτερο τελικά να κάνεις σεξ πάνω σε ένα καφάσι με πατάτες, παρά στην προεδρική σουίτα της Μεγάλης Βρετανίας.
Σας φιλώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Υπάρχουν άραγε άντρες 100%
Πολλά πολλά γλωσσόφιλα,
η εξωτική σας papaya.

Η επιστροφή

2005-12-10T00:28:00.000-08:00

Η εξέγερση δεν κράτησε πολύ.
Ο Μανάβης πήρε το πάνω χέρι, έχει τον τρόπο του.
Το μόνο ζαρζαβατικό που την έβγαλε καθαρή είναι η εξωτική Παπάγια.
Είναι (από) αλλού βλέπεις..
Από το σκηνικό της μάχης τώρα διαλύεται ο κονιορτός!